Ze zagen er uit als Zaandammers, agent!

Donderdagnacht, op weg naar huis in Amsterdam, fietste ik langs een winkelgalerij toen ik een knal en glasgerinkel hoorde. De ruiten van een reiswinkel kwamen rinkelend naar beneden en twee jongens renden weg. Ze sprongen in de crimi-auto bij uitstek, een zwarte golf, en reden snel weg. Ik zag het nummerbord van de auto en gaf het via 112 door aan de politie. “Welke kant reden ze op meneer?” Ik gaf aan dat ze de Hoofdweg opreden, en terwijl ik nog aan de telefoon was met 112 scheurde er al een politiewagen de aangegeven richting op.

Diep onder de indruk van de snelheid van het gebeurde kom ik thuis. Daar wordt ik gebeld door het lokale politiebureau met de vraag om meer informatie. Eerste vraag: “hoe oud waren de jongens?” Tweede vraag: “welke afkomst hadden de jongens?”

Als getuige van een misdrijf moet ik natuurlijk iets zeggen over wat ik heb gezien en de huidskleur van de jongens hoort daarbij, net zoals hun kleding, leeftijd en het type auto. De vraag welke afkomst ze hadden is echter vreemd. Want dat iemand blank is wil niet zeggen dat hij Nederlander is, en uit het feit dat iemand een licht bruine huid heeft kan je niet afleiden dat hij Turkse (groot)ouders heeft. Een agente die vraagt welke afkomst de jongens hebben, verwart nationaliteit met huidskleur.